Monday, October 8, 2012

ਪਹਿਲਾ ਪਿਆਰ

ਜੀ ਕਰੇ ਤੇਰੇ ਗੱਲ ਦਾ ਹਾਰ ਬਣ ਜਾ
ਜੇਹਿੜਾ ਸਜਾਏ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਬਣ ਜਾ

ਬਣ ਚੂੜੀਆਂ ਛੰਣ ਛੰਣ ਕਰਦਾ ਫਿਰਾਂ
ਕਦੇ ਨੱਕ ਦੇ ਕੋਕੇ ਦੀ ਲਿਸ਼੍ਕਾਰ ਬਣ ਜਾ

ਬਣ ਟਿੱਕਾ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚਮਕਾ ਮੈਂ
ਤੇਰੇ ਬੁੱਲਾ ਉੱਤੇ ਹਾੱਸੇ ਦੀ ਫੁਹਾਰ ਬਣ ਜਾ

ਗੁੱਤ ਦਾ ਪਰਾਂਦਾ ਬਣ ਹਵਾ ਵਿਚ ਉੱਡਾ
ਕਾਲਾ ਟਿੱਕਾ ਬਣ ਰੂਪ ਦਾ ਪਹਰੇਦਾਰ ਬਣ ਜਾ

ਬਣ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਕੰਦ ਉੱਤੇ ਲਮਕਾ ਮੈਂ
ਕਰੇ ਗੱਲਾਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਰਾਜਦਾਰ ਬਣ ਜਾ

ਬਣ ਸੋਚ ਤੇਰੇ ਖਿਆਲਾ ਵਿੱਚ ਘੁਮਦਾ ਰਹਾਂ
ਤੇਰੇ ਮੁਹੋ ਜੇਹਿੜਾ ਹੋਏ ਇਜਹਾਰ ਬਣ ਜਾ

ਹਰ ਵੇਲੇ ਨਾਲ ਰਹੇ "ਬਾਜਵਾ" ਸਾਏ ਵਾੰਗੂ
ਤੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਮੈਂ ਪਿਆਰ ਬਣ ਜਾ 
BY
ਹਰਮਨ ਬਾਜਵਾ ( ਮੁਸਤਾਪੁਰਿਆ )

Wednesday, July 25, 2012

ਸੱਜਣ



ਗੁੱਤਾਂ ਦੇ ਦੋ ਤੀਰ ਬਣਾਏ ਸੱਜਣਾ ਨੇ
ਕਰਕੇ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਚਲਾਏ ਸੱਜਣਾ ਨੇ

ਇੱਕ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਤੇ ਦੂਜਾ ਨੈਣੀ ਖੁਭ ਗਿਆ ਏ
ਕਿੱਥੇ-੨ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਲਾਏ ਸੱਜਣਾ ਨੇ

ਦਿਨਾਂ ਚ ਜਾਨੋ ਵੱਧ ਪਿਆਰੇ ਹੋ ਗਏ ਸੀ
ਹੱਦੋਂ ਵੱਧ ਕੇ ਪਿਆਰ ਵਧਾਏ ਸੱਜਣਾ ਨੇ

ਚਾਰ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਕੇ ਪਿਆਰ ਮੁੱਕਾ ਦਿੱਤਾ
ਉਮਰਾਂ ਦੇ ਰੋਗੀ ਬਣਾਏ ਸੱਜਣਾ ਨੇ,

ਟੁੱਟੀ ਗਈ ਯਾਰੀ ਓ ਦਿਲ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਲੱਗਦੀ ਸੀ
ਪਰ ਮਗਰਮੱਛ ਦੇ ਹੰਝੂ ਵਹਾਏ ਸੱਜਣਾ ਨੇ,

ਗੁਨਾਹਗਾਰ ਤਾਂ ਓ ਵੀ ਐਨ ਬਰਾਬਰ ਸੀ
ਇਲਜਾਮ ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਸਿਰ ਹੀ ਲਾਏ ਸੱਜਣਾ ਨੇ,

ਕੱਲ ਸਾਡੀ ਸੀ ਅੱਜ ਗੈਰਾਂ ਦੀ ਬਣ ਬੈਠੀ
ਗਿਰਗਟ ਵਾਂਗੂੰ ਰੰਗ ਵਿਖਾਏ ਸੱਜਣਾ ਨੇ,

'ਖੇੜੀ ਵਾਲਿਆ' ਸਮਝ ਨਾ ਸਕਿਆ ਚਾਲਾਂ ਤੂੰ
ਭੋਲੇਪਨ ਦੇ ਵਿੱਚ ਉਲਜਾਏ ਸੱਜਣਾ ਨੇ,

by
jagdeep singh

Wednesday, July 18, 2012

ਕੀ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ


ਕੀ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ, ਕਿੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਾਂ? 
ਸਾਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਨਾਮ ਜੁਦਾਈ ਏ,
ਜ਼ਿਲਾ ਹਿਜਰ ਨਗਰ, ਤਹਿਸੀਲ ਜ਼ਫਾ, 
'ਤੇ ਡਾਕਖ਼ਾਨਾ ਰੁਸਵਾਈ ਏ,
ਗਲੀ ਦਿਲ ਵਾਲੀ, ਮੁੱਹਲਾ ਬੇਦਰਦਾ, 
ਵਿੱਚ ਮਾਸੂਮ ਨੇ ਕੁੱਲੀ ਪਾਈ ਏ,
ਏਥੇ ਅੱਜਕੱਲ ਆਸ਼ਿਕ ਮਿਲ ਸਕਦਾ, 
ਬੈਠਾ ਦਰਦਾਂ ਦੀ ਮਹਿ਼ਫਿਲ ਲਾਈ ਏ

by
dalvinder sidhu

ਮੁਰਦਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ


ਤੇਰੇ ਤੇ ਆਈਆਂ ਲਾਲੀਆਂ ਦੂਣੀਆਂ ਤੇ ਤੀਣੀਆਂ
ਤੇਰੇ ਤੇ ਆਈਆਂ ਲਾਲੀਆਂ ਦੂਣੀਆਂ ਤੇ ਤੀਣੀਆਂ
ਸਾਡੇ ਤੇ ਪਤਝੜ ਜਿਹੀ ਪੌਣ ਦੇ ਆਉਂਣ ਨਾਲ ।

ਤੇਰਾ ਗਰੂਰ ਹੋਰ ਵੀ ਜਿਆਦਾ ਸੀ ਹੋ ਗਿਆ
ਤੇਰੇ ਤੇ ਚੰਨ ਦੇ ਵਿਚਲਾ ਅੰਤਰ ਮਿਟਾਉਂਣ ਨਾਲ

ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਕੋਸਿਸ਼ ਦੇ ਵਿੱਚ
ਸਾੜ ਲਏ ਸਭ ਚਾਅ ਸੂਰਜ ਤੱਕ ਪਹੁਚਾਉਂਣ ਨਾਲ

ਉਜੜੇ ਹੋਏ ਦਿਲ ਦਾ ਰਾਹ ਗਮਾਂ ਨੂੰ ਦਿਸ ਪਿਆ
ਸਰਦਲ ਤੇ ਇਕ ਪਿਆਰ ਦਾ ਦੀਪਕ ਜਗਾਉਂਣ ਨਾਲ

ਓ ਆਪੇ ਹੀ ਹਾਰ ਗਿਆ ਬਾਜੀ ਇਹ ਪਿਆਰ ਦੀ
ਗੈਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਹਰਨਾਉਂਣ ਨਾਲ

ਰਹਿੰਦੇ ਖੂਹੰਦੇ ਅਸੀ ਉਸ ਦਿਨ ਉਜੜ ਗਏ
ਤੇਰੇ ਨਾ ਦੀ ਸਹਿਰ ਵਿੱਚ ਮਹਿਫਿਲ ਸਜਾਉਂਣ ਨਾਲ

ਸ਼ਾਇਰ ਨੂੰ ਉਸ ਥਾਂ ਤੋਂ ਕੀ ਮਿਲਣੀ ਸੀ ਵਾਹ ਵਾਹ
ਮੁਰਦਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਕਵਿਤਾ ਸੁਨਾਉਂਣ ਨਾਲ...

by
manjot dullat

Tuesday, July 17, 2012

ਖਬਰ ਕਿਸ ਨੂੰ ਸੀ


ਇਹ ਖਬਰ ਕਿਸ ਨੂੰ ਸੀ ਏਦਾ ਦਿਲ ਵਟਾਏ ਜਾਣਗੇ,
ਫਾਸਲੇ ਸਦੀਆ ਦੇ ਘੜੀਆਂ ਵਿਚ ਮਿਟਾਏ ਜ਼ਾਣਗੇ ।
ਪਲ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਬੀਤੇ ਨਾ ਭੁਲਾਏ ਜਾਣਗੇ ,
ਸੁਪਨਿਆ ਦੇ ਮਹਿਲ ਇਹ ਸਾਥੋ ਨਾ ਢਾਹੇ ਜਾਣਗੇ ।
ਨੈਣ ਉਸਦੇ ਕਿਹ ਗ਼ਏ ਜੋ ਮੂਕ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਚ ਸ਼੍ਦੇਸ਼,
ਮੂਕ ਇਸ ਸ਼੍ਦੇਸ਼ ਦੇ ਨਗਮੇ ਬਣਾਏ ਜਾਣਗੇ ।
ਜਦ ੳਦਾਸੀ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਵਧਣ ਲੱਗਣਗੇ ਕਦੀ,
'ਦੀਪ' ਤੇਰੇ ਹਾਸਿਆਂ ਦੇ ਤਦ ਜਗਾਏ ਜਾਣਗੇ ।
ਯਾਦ ਆਵੇਗੀ ਤੁਹਾਡੀ ਦੂਰ ਹੋਵੋਗੇ ਤੁਸੀ,
ਹੌਕਿਆਂ ਦੇ ਸਾਜ ਤੇ ਫਿਰ ਗੀਤ ਗ਼ਾਏ ਜਾਣਗੇ ।
ਦੀਦ ਤੇਰੀ ਦੀ ਤੇ੍ਹ ਜਦ ਅਖੀਆਂ ਨੇ ਨਾਂ ਸਹੀ,
ਸਾਥੀਆ ਫਿਰ ਹੰਝੂਆਂ ਦੇ ਮੀਹ ਵਰਾਏ ਜਾਣਗੇ ।

by
sandeep sharma